Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
Ik ben Linda en ik geloof dat een champagne-meets-nature life bestaat.
Daarom ben ik gedreven om uit te zoeken hoe onze favoriete dingen eigenlijk gemaakt zijn en daar natuurlijke varianten voor te vinden. Want dat kan gewoon.
Dingen die heerlijk ruiken, er prachtig uitzien en gewoon heel goed werken, dat kan misschien nog wel beter als het natuurlijk gemaakt wordt.
Mijn wake-up call
Die kwam toen mijn moeder jaren geleden de diagnose borstkanker kreeg en er gewaarschuwd werd dat je beter geen deodorant met aluminium erin kunt gebruiken. Maar wat dan wel?
Ik probeerde alles, maar niets werkte echt. Maar ik gaf het niet op. Bij al mijn geresearch kwam ik er achter dat 60% van wat je op je huid smeert, door je lichaam wordt opgenomen. En dat de meeste ingrediënten van onze cosmetica-producten bepaald niet eetbaar zijn.
Marketeer voor de natuur
Ik ben geen scheikundige, geen natuurkundige en heb geen achtergrond in de schoonheidsindustrie. Ik ben een marketeer met een passie voor de natuur. Maar nadat een crème letterlijk ontplofte in mijn keuken besloot ik om een opleiding te volgen tot cosmetic formulator.
Met mijn enorme obsessie kan ik er bijna 24 uur per dag mee bezig zijn. Met het lezen over ingrediënten, shoppen en producten fabriceren in mijn tot-lab-omgebouwde-schuur.
Het Lab
Natuurlijk kan ik het niet alleen. Ik bedenk nog altijd alles zelf in mijn labje in de tuin, maar voor het echte werk kan ik niet zonder Thomas.
Thomas is de man op het lab. Zijn eigen lab. Met wel 3 verschillende scheikunde studies op zak. En mijn niet-biologische broertje ;-). Samen ontwikkelen we de Loveli producten. Ik eerst in mijn mini-labje, waarna Thomas met zijn team al mijn bedenksels omzet in professionele producten. Van deo tot oogserum, het wordt geproduceerd door Thomas en zijn team in zijn prachtige lab met de naam Rebel Nature in Amsterdam.
De inpakkers
Ons eerste inpakcentrum is opgezet door mijn vader. De allereerste Mr. Loveli. Samen met zijn vrouw Carin pakte hij alle pakketjes in. Eerst vanuit de logeerkamer, later vanuit een echt inpakcentrum samen met een heel team.
Maar pap is er niet meer. En daarmee moet ik ook mijn steun en toeverlaat missen.
Gelukkig is het inpakwerk nu ook weer in goede handen. Ons nieuwe inpakcentrum is nog steeds geen groot bedrijf. Maar een kleine met een grote missie: zoveel mogelijk mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt weer aan het werk krijgen. En dat matcht weer zo goed met ons eigen doel om de wereld een beetje mooier te maken.